Dla Bezrobotnych

Kalendarium wydarzeń

	maj 2012
Pn	Wt	Śr	Cz	Pt	Sb	N

Moje ulubione

Każda osoba bezrobotna z prawem do zasiłku zamieszkująca w jednym z państw członkowskich, ma prawo szukać pracy w innym państwie członkowskim i w tym państwie przysługuje jej prawo do kontynuacji wypłaty zasiłku przez okres 3 miesięcy - wypłacanego w przeliczeniu na walutę kraju poszukiwania pracy. Okres pobierania transferowanego zasiłku może być przedłużony z 3 do maksymalnie 6 miesięcy według uznania instytucji właściwej. W przypadku Szwajcarii, Norwegii, Islandii, Lichtensteinu może być wypłacany maksymalnie przez okres 3 miesięcy.

Taka osoba nie straci prawa do zasiłku spełniając określone warunki:

• musi być uprawniona do świadczeń z tytułu bezrobocia,
• musi być zarejestrowana w urzędzie pracy przez minimum 4 tygodnie Urząd może uznaniowo skrócić wskazany okres),
• przed wyjazdem w poszukiwaniu pracy musi złożyć w wojewódzkim urzędzie pracy odpowiedni wniosek w celu pobrania formularza E 303/U2 potwierdzającego transfer zasiłku,
• musi poddać się procedurze kontrolnej w państwie członkowskim w którym poszukuje pracy.

Po powrocie do kraju w ustalonym terminie, takiej osobie przysługiwać będzie prawo do kontynuacji zasiłku, o ile nie wykorzystała już całego okresu zasiłkowego łącznie z okresem pobierania zasiłku poza granicami kraju.

Wyjeżdżając w poszukiwaniu pracy do krajów Unii Europejskiej osobie bezrobotnej przysługuje prawo do zasiłku PRZEZ TRZY MIESIĄCE. Okres pobierania transferowanego zasiłku może być przedłużony z 3 do maksymalnie 6 miesięcy według uznania instytucji właściwej. Żeby nie stracić prawa do zasiłku – należy powrócić do kraju przed upływem 6 miesięcy. Jeżeli osoba poszukująca pracy za granicą rozpocznie studia, założy własną firmę – straci prawo do zasiłku.

W okresie poszukiwania pracy za granicą przysługuje zasiłek w wysokości ustalonej w kraju przed wyjazdem, przeliczony na walutę kraju poszukiwania pracy.

Z prawa do transferu zasiłku można skorzystać więcej niż jeden raz, między dwoma okresami zatrudnienia, jednak roczny okres transferu nie może przekroczyć 3 miesięcy lub 6 po przedłużeniu wg uznania instytucji właściwej.

Właściwy urząd kraju, w którym poszukuje się pracy, zażąda od osoby składającej formularz E 303/U-2 podania adresu czasowego zamieszkania - nie może to być schronisko czy pole namiotowe.

Prawo unijne przewiduje możliwość sumowania okresów zatrudnienia nabytych w różnych państwach UE w celu ewentualnego ubiegania się o świadczenia z tytułu bezrobocia.

Łączeniu podlegają okresy zatrudnienia i ubezpieczenie. Od 1 maja 2010 uwzględnia się również okresy prowadzenia działalności na własny rachunek.

Okresy zatrudnienia lub ubezpieczenia są wykazywane na formularzu E-301/U1 który wystawia właściwa instytucja ds. bezrobocia w państwie, w którym osoba bezrobotna była wcześniej ubezpieczona.

Zmiana Przepisów:

• Z dniem 1 maja 2010r. weszło w życie Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz Rozporządzenie Nr 987/2009 z dnia 16 września 2009r. będące rozporządzeniem wykonawczym do rozporządzenia 883/2004.
• Powyższe rozporządzenie nie dotyczy państw EOG (Islandia, Norwegia, Lichtenstein) oraz Szwajcarii.

Obowiązujące rodzaje dokumentów:

a) dokumenty przenośne - typu PD:

• U1 - były formularz E 301 potwierdzający okresy ubezpieczenia i zatrudnienia;
• U2 - były formularz E 303 dotyczący transferu zasiłku przyznanego w państwie ostatniego zatrudnienia;
• U3 - informacja dla osoby poszukującej pracy (z transferem zasiłku) o powiadomieniu instytucji właściwej o zaistniałej sytuacji;

b) dokumenty elektroniczne - typu SED (zawierające dokumenty od U 001 do U 031):

Dokumenty służą tylko do korespondencji pomiędzy instytucjami właściwymi. Po okresie przejściowym trwającym dwa lata będą tylko w formie elektronicznej.

Gdy strona nie przywiezie ze sobą dokumentu U1 potwierdzającego okresy zatrudnienia i ubezpieczenia spełnione za granicą wtedy na wojewódzkich urzędach pracy jako instytucjach właściwych spoczywa obowiązek wystąpienia w imieniu strony do instytucji właściwej danego kraju na formularzu U 001 o wydanie dokumentu potwierdzającego okresy ubezpieczenia związane z płatnym zatrudnieniem za granicą.

Wprowadzone zmiany:

• Zmianie uległa definicja "pracownika przygranicznego". Obecnie jest to osoba wykonująca pracę najemną lub na własny rachunek w Państwie Członkowskim, która zamieszkuje na terytorium innego Państwa Członkowskiego gdzie co do zasady powraca każdego dnia lub co najmniej raz w tygodniu.
• W nowym rozporządzeniu nie ma definicji "pracownika sezonowego".
• Nowością jest zaliczenie pracy na własny rachunek do okresu ubezpieczenia uprawniającego do ubiegania się o świadczenia z tytułu bezrobocia.
• W oparciu o nowe przepisy mogą wystąpić zwroty części zasiłków między państwem zatrudnienia a państwem zamieszkania przyznającym zasiłek. (zwrot 3 miesięcznego zasiłku - gdy praca za granicą wynosiła do 12 m-cy i zwrot 5 miesięcznego zasiłku, gdy praca za granicą wynosiła ponad 12 m-cy.)
• Zgodnie z nowymi rozporządzeniami transferowe zasiłki będą wypłacone osobą poszukującym pracy bezpośrednio przez instytucję przyznającą zasiłek.
• W przypadku transferowania zasiłku z jednego do drugiego państwa UE transfer zasiłku na wniosek strony może być wydłużony z 3 do 6 m-cy.
• Instytucja właściwa w państwie poszukiwania pracy informuje instytucję przyznającą zasiłek o terminie zarejestrowania oraz adresie zameldowania osoby poszukującej pracy i monitoruje tę osobę pod względem dyspozycyjności w stosunku do urzędu pracy, w którym jest zarejestrowana.